چهارپایان استان خوزستان

ارسال شده در: دانشنامه, چهارپایان | 0

چهارپایان اهلی و وحشی استان خوزستان

استان خوزستان به دلیل تنوع اقلیمی، از دشت‌های وسیع و مناطق بیابانی گرفته تا کوهستان‌ها، تالاب‌ها و حاشیه رودخانه‌ها، زیستگاه گونه‌های متنوعی از چهارپایان اهلی و وحشی است. این تنوع محیطی باعث شده پستانداران مختلفی با شیوه‌های زیستی متفاوت در این استان حضور داشته باشند.

چهارپایان وحشی خوزستان شامل گونه‌هایی مانند گرگ، روباه، شغال، کفتار، پلنگ، سیاه‌گوش، گراز، آهو و غزال هستند که بیشتر در مناطق کوهستانی، دشت‌های باز، نیزارها و نواحی حفاظت‌شده زندگی می‌کنند و نقش مهمی در حفظ تعادل اکوسیستم‌های طبیعی دارند.

در کنار حیات‌وحش، چهارپایان اهلی نیز جایگاه ویژه‌ای در زندگی مردم خوزستان دارند. دام‌هایی مانند گاو، گاومیش، گوسفند، بز، شتر، اسب و الاغ از دیرباز در روستاها، مراتع و مناطق عشایری استان پرورش یافته‌اند و بخش مهمی از اقتصاد محلی، کشاورزی و دامداری منطقه را تشکیل می‌دهند.

شناخت چهارپایان اهلی و وحشی استان خوزستان، علاوه بر ارزش آموزشی و فرهنگی، به درک بهتر تنوع زیستی منطقه و اهمیت حفاظت از زیستگاه‌های طبیعی و منابع بومی کمک می‌کند.


🟦 گرگ

(گویش دزفولی: گُرگ)

گرگ

گرگ پستانداری گوشت‌خوار و اجتماعی است که معمولاً به صورت گروهی زندگی می‌کند. این جانور در استان خوزستان بیشتر در مناطق کوهستانی، کوهپایه‌ای و نواحی کم‌جمعیت شمال و شمال‌شرق استان زیست می‌کند.


🟦 روباه

(گویش دزفولی: رُوا Rooa)

روباه

روباه پستانداری سازگار و همه‌چیزخوار است. در استان خوزستان در دشت‌ها، بیابان‌ها و حاشیه زمین‌های کشاورزی زندگی می‌کند.


🟦 سگ

(گویش دزفولی: سَگ)

سگ

سگ از قدیمی‌ترین حیوانات اهلی انسان است و برای نگهبانی و همراهی استفاده می‌شود. این جانور در سراسر استان خوزستان پراکنش دارد.

🟦 توله سگ

(گویش دزفولی: سَگول Sagool)

توله سگ

توله سگ مرحله نوزادی سگ است و به مراقبت و تغذیه مناسب نیاز دارد. در محیط‌های شهری و روستایی خوزستان در کنار انسان رشد می‌کند.

🟦 سگ تازی

(گویش دزفولی: تُوزی Tozi)

سگ تازی

سگ تازی یکی از نژادهای اصیل ایران است که به سرعت بالا و توانایی شکار شناخته می‌شود. در خوزستان این سگ بیشتر در روستاها و میان عشایر نگهداری می‌شود.


🟦 شغال

(گویش دزفولی: تورَه Toorah)

شغال

شغال پستانداری شب‌فعال و همه‌چیزخوار است. در دشت‌ها، حاشیه روستاها و مناطق کم‌جمعیت خوزستان دیده می‌شود.


🟦 کفتار

(گویش دزفولی: کَفتار قین خالَه Kaftaar-Ghin-Khaalah)

کفتار

کفتار جانوری لاشه‌خوار است که نقش مهمی در تعادل زیست‌محیطی دارد. زیستگاه آن در خوزستان شامل مناطق بیابانی و کوهپایه‌ای است.


🟦 خرس

(گویش دزفولی: خِرس)

خرس

خرس پستانداری بزرگ و همه‌چیزخوار است. در خوزستان، گونه خرس قهوه‌ای به‌طور پراکنده در مناطق کوهستانی شمال استان دیده می‌شود.


🟦 شیر

(گویش دزفولی: شِیر Sheyr)

شیر

شیر آسیایی در گذشته در خوزستان زیست داشته اما امروزه در طبیعت این استان منقرض شده و تنها در منابع تاریخی از آن یاد می‌شود.


🟦 گربه

(گویش دزفولی: گُربَه Gorbah)

گربه

گربه حیوانی اهلی و سازگار است که در کنترل جوندگان نقش دارد. در شهرها و روستاهای خوزستان به‌وفور دیده می‌شود.

🟦 بچه گربه

(گویش دزفولی: گُربولوزَه Gorboloozah)

بچه گربه

بچه گربه در سنین اولیه نیازمند مراقبت است و معمولاً در کنار انسان در محیط‌های شهری خوزستان رشد می‌کند.

🟦 سیاه‌گوش

(گویش دزفولی: گُربَه سَمَند Gorbah-Samand)

سیاه گوش

سیاه‌گوش از گربه‌سانان کمیاب ایران است. در استان خوزستان به‌صورت محدود در مناطق کوهستانی و صخره‌ای زندگی می‌کند.


🟦 پلنگ

(گویش دزفولی: پَلَنگ)

پلنگ

پلنگ ایرانی یکی از گونه‌های ارزشمند حیات‌وحش است. این جانور در مناطق کوهستانی و حفاظت‌شده استان خوزستان زیست می‌کند.


🟦 ببر

(گویش دزفولی: بَبر)

ببر

ببر در گذشته در ایران وجود داشته اما امروزه در استان خوزستان و سایر مناطق کشور منقرض شده است.


🟦 تَشی

(گویش دزفولی: سِیخ چولَه Seykh-Choolah)

تَشی

تشی یا جوجه‌تیغی جانوری شب‌فعال و حشره‌خوار است. در باغ‌ها و زمین‌های کشاورزی خوزستان زندگی می‌کند.


🟦 خَدَنگ

(گویش دزفولی: موش‌خُرما)

خدنگ

موش‌خرما پستانداری چابک و شب‌زی است که بیشتر در نخلستان‌ها و مناطق گرمسیری خوزستان دیده می‌شود.


🟦 موش

(گویش دزفولی: مُشک Moshk)

موش

موش از جوندگان رایج است که در نزدیکی سکونتگاه‌های انسانی در سراسر خوزستان زندگی می‌کند.

🟦 موش صحرایی

(گویش دزفولی: گِرزَه Gerzah)

موش صحرایی

موش صحرایی درشت جثه تر از موش خانگی و در زمین‌های باز و کشاورزی خوزستان زندگی می‌کند و بخشی از زنجیره غذایی منطقه است.


🟦 گراز

(گویش دزفولی: گُراز)

گراز

گراز جانوری همه‌چیزخوار و نیرومند است. در نیزارها، جنگل‌ها و حاشیه رودخانه‌های خوزستان زیست می‌کند.

🟦 توله گراز

(گویش دزفولی: لُلَه گُراز Lollah-Goraz)

توله گراز

توله گراز در ماه‌های ابتدایی زندگی وابسته به مادر است و در همان زیستگاه‌های گراز در خوزستان دیده می‌شود.


🟦 خرگوش

(گویش دزفولی: خَرگوش)

خرگوش

خرگوش جانوری گیاه‌خوار و سریع است که در دشت‌ها و زمین‌های باز خوزستان زندگی می‌کند.


🟦 گورکن

(گویش دزفولی: گورکَن)

گورکن

گورکن پستانداری شب‌فعال و حفار است. در مناطق کوهپایه‌ای و دشت‌های خوزستان زیست می‌کند.


🟦 کَل

(گویش دزفولی: پازَن Paazan)

کل

کَل یا بز کوهی از گونه‌های وحشی بزسانان است که در مناطق کوهستانی شمال خوزستان زندگی می‌کند.


🟦 گوزن

(گویش دزفولی: گوزن)

گوزن زرد ایرانی

گوزن زرد خوزستان جانوری گیاه‌خوار و نادر است که حضور آن در استان خوزستان بسیار محدود گزارش شده است.


🟦 غزال

(گویش دزفولی: غَزال)

غزال

غزال در دشت‌های باز و مناطق حفاظت‌شده خوزستان زیست می‌کند و از نمادهای حیات‌وحش منطقه است.


🟦 آهو

(گویش دزفولی: آهو)

آهو

آهو جانوری سریع و گیاه‌خوار است که در دشت‌ها و مناطق نیمه‌بیابانی خوزستان زندگی می‌کند.


🟦 اسب

(گویش دزفولی: اَسب)

اسب

اسب حیوانی اهلی و نجیب است که در کشاورزی، حمل‌ونقل و ورزش در استان خوزستان کاربرد دارد.

🟦 کره اسب

(گویش دزفولی: کُره اَسب)

کره اسب

کره اسب در سنین ابتدایی رشد به مراقبت نیاز دارد و در کنار گله‌های اسب خوزستان پرورش می‌یابد.

🟦 مادیان

(گویش دزفولی: مُودیون Modiun)

مادیان

مادیان اسب ماده بالغ است که نقش اصلی در زادآوری و پرورش کره اسب دارد. در استان خوزستان، مادیان‌ها در دامداری‌ها، واحدهای پرورش اسب و میان عشایر نگهداری می‌شوند و در مناطق روستایی و مرتعی استان پراکنش دارند.


🟦 یابو

(گویش دزفولی: یُوبو Yoboo)

یابو

یابو حیوانی بارکش است که در روستاهای خوزستان برای کارهای سبک و سنگین استفاده می‌شود.


🟦 قاطر

(گویش دزفولی: قاطِر)

قاطر

قاطر حاصل جفت‌گیری اسب و الاغ است و برای حمل بار در مناطق سخت‌گذر خوزستان کاربرد دارد.


🟦 الاغ

(گویش دزفولی: الاغ نر = خَر Khar)
(گویش دزفولی: الاغ ماده = اُلاغ Olagh)
(گویش دزفولی: الاغ ماده جوان که جفتگیری نکرده = قُدول Ghodool)

الاغ

الاغ حیوانی مقاوم و پرکار است که در روستاهای خوزستان نگهداری می‌شود.

🟦 کره الاغ

(گویش دزفولی: کُرخَر Kor-Khar)

کره الاغ

کره الاغ در کنار مادر رشد می‌کند و در محیط‌های روستایی خوزستان دیده می‌شود.


🟦 گاو

(گویش دزفولی: گُو Go)
(گویش دزفولی: گاو ماده = مُنگُو Mongo)
(گویش دزفولی: گاو نر جوان تازه بالغ = پِل Pel)
(گویش دزفولی: گاو یکساله = پارینَه Paarinah)

گاو

گاو از مهم‌ترین دام‌های اهلی است و در دامداری‌های خوزستان برای تولید شیر و گوشت پرورش می‌یابد.

🟦 گوساله

(گویش دزفولی: گوسال Goosaal)

گوساله

گوساله مرحله ابتدایی رشد گاو است و در دامداری‌های استان خوزستان نگهداری می‌شود.

🟦 گاومیش

(گویش دزفولی: گامِیش Gaameysh)

گاومیش

گاومیش حیوانی سازگار با گرماست و در تالاب‌ها و مناطق آب‌دار خوزستان پرورش داده می‌شود.

🟦 وَرزا

(گویش دزفولی: وِرزُو Verzo)

ورزا

ورزا گاو نر بالغ است که در دامداری‌های سنتی خوزستان استفاده می‌شود.


🟦 شتر

(گویش دزفولی: شُتُر)

شتر

شتر حیوانی مقاوم به خشکی و گرماست و در مناطق بیابانی خوزستان پرورش داده می‌شود.


🟦 بچه شتر

(گویش دزفولی: بَچ شُتُر Bach-Shotor)

بچه شتر

بچه شتر در سال‌های ابتدایی زندگی به مراقبت نیاز دارد و همراه گله‌های شتر خوزستان دیده می‌شود.


🟦 گوسفند

(گویش دزفولی: گوسبِند Goosbend)

گوسفند

گوسفند از دام‌های اصلی خوزستان است و در مراتع و دامداری‌های استان پرورش می‌یابد.

🟦 بره

(گویش دزفولی: بَرَه Barah)

بره

بره نوزاد گوسفند است و در فصل زایش در دامداری‌های خوزستان دیده می‌شود.

🟦 میش

(گویش دزفولی: مِیش Meysh)

گوسفند

میش گوسفند ماده بالغ است و نقش اصلی در تولیدمثل گله دارد.

🟦 قوچ

(گویش دزفولی: قوچ)

قوچ

قوچ گوسفند نر بالغ است که برای اصلاح نژاد در گله‌های خوزستان استفاده می‌شود.

🟦 گوسفند نر جوان

(گویش دزفولی: کُوَه Kovah)

گوسفند نر

کُوَه نام گوسفند نر جوان در گویش دزفولی است. این دام اهلی در روستاها و دامداری‌های سنتی استان خوزستان نگهداری می‌شود و نقش مهمی در معیشت خانوارهای روستایی دارد.


🟦 بز

(گویش دزفولی: بُز)
(گویش دزفولی: بُز بزرگ گله = تَگَه Tagah یا بِیگ Beig یا تَیشتَر Taishtar)

بز

بز حیوانی مقاوم و چابک است که در مناطق کوهپایه‌ای و روستاهای خوزستان پرورش می‌یابد.

🟦 بزغاله

(گویش دزفولی: بُزیلَه Bozilah)

بزغاله

بزغاله نوزاد بز است و در دامداری‌های سنتی خوزستان نگهداری می‌شود.

🟦 بز نجدی

(گویش دزفولی: بز نَجدی)

بز نجدی

بز نجدی یکی از نژادهای شناخته‌شده بز در مناطق گرم و خشک است که به دلیل دست‌وپاهای بلند، بدن کشیده و موی کوتاه و کم‌پشت، سازگاری بالایی با اقلیم‌های گرم دارد. این بز معمولاً جثه‌ای متوسط تا درشت دارد و به‌خوبی می‌تواند کمبود علوفه و گرمای شدید را تحمل کند.

در استان خوزستان، بز نجدی بیشتر در نواحی روستایی و نیمه‌بیابانی نگهداری می‌شود و به‌دلیل مقاومت بالا، برای دامداران مناطق گرم بسیار ارزشمند است. این نژاد بیشتر برای تولید گوشت پرورش داده می‌شود و نیاز نگهداری نسبتاً پایینی دارد.


Loading

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *